Oorsprong van de achtbaan in Rusland
De achtbaan komt oorspronkelijk uit Rusland. In Rusland werden met ijs bedekte houten constructies gebouwd, waarop men met een slee naar beneden gleed. Door de grote populariteit van deze glijbanen werden er steeds grotere en snellere banen gebouwd: meer heuvels, scherpere bochten, etc.
Rond 1784 werden voor de warmere zomermaanden wieltjes aan de sledes bevestigd, waardoor de attracties heel het jaar door geopend konden blijven. Soldaten van Napoleons’ leger namen het idee over bij hun terugkeer naar Frankrijk. Waarschijnlijk komt de naam “Montagnes Russes” hiervandaan, de Fransen noemen achtbaan nu nog steeds ‘Montagna Russes’.

Vervolg in Frankrijk
In 1804 was de eerste Franse achtbaan een feit. Ook hier hield het volk erg van deze vorm van vermaak. Het Russische idee werd alsmaar geperfectioneerd en in 1817 en er werd een nieuwe techniek ontwikkeld, waar nu nog steeds gebruik van wordt gemaakt: wieltjes houden de trein aan het spoor vast (zie afb. 002). Hierdoor is het onmogelijk voor de trein om van het spoor te komen. Door de nieuwe techniek worden er snelheden van meer dan 60 km/uur behaald. Op deze techniek zullen we later nog dieper in gaan. In Frankrijk bleef men niet stil zitten en in 1846 ging de eerste achtbaan met looping open. Vele ongevallen en technische problemen zorgden ervoor dat deze achtbaan geen lang leven gegund was. Frankrijk kende een terugval van populariteit op het gebied van achtbanen en de Verenigde Staten gingen verder met het ontwikkelen van achtbanen.


Amerika bouwt mee
De eer en kans om de eerste echte Amerikaanse ‘roller coaster’-constructie te bouwen was weggelegd voor LaMarcus Thompson in 1884. Ondanks de snelheid van 10 km/uur werd deze coaster een groot succes. De totale kostprijs werd dan ook binnen de kortste keren terugverdiend.
Uiteraard was het enorme succes van deze achtbaan anderen niet ontgaan. Enkele maanden later werd er een achtbaan gebouwd met een volledig parcours, met een mechanisch systeem om de karretjes weer naar boven te brengen, zodat er geen tijdverlies meer was: de capaciteit nam toe. Daarna stonden de ontwikkelingen in Amerika niet stil, er kwamen steeds meer achtbanen. Zelfs zo veel dat er in Amerika op een bepaald moment de meeste achtbanen ter wereld stonden. In 1887 werd er de eerste achtbaan met achtvormig parcours gebouwd, vandaar dat wij een achtbaan ‘achtbaan’ noemen.

Amerika in financiële problemen
Na de tijd waar Amerika in grote financiële groei is en waar er vele achtbanen worden gebouwd, gaat het ineens sterk bergafwaarts met de economie en dus ook met de achtbanen. De parken waar de achtbanen stonden, de achtbanen en andere attracties, vervielen: men had geen geld meer om deze op te knappen. Zo kwam het dat vele achtbanen verbrand werden, gebruikt werden voor brandhout en wegrotten. Kortom: er bleven maar zeer weinig achtbanen over uit deze periode.

Weer nieuwe bloei na Tweede Wereldoorlog
Na de Tweede Wereldoorlog ging het financieel weer goed met Amerika. Hierdoor kwamen er weer nieuwe achtbanen, die tevens over vele nieuwe technieken beschikten en ook veel veiliger waren. Een van deze nieuwe technieken was de uitvinding van de stalen achtbaan, nu konden er nog halsbrekendere toeren worden uitgehaald. Met staal is veel meer mogelijk dan hout en dat leidt ons tot de achtbanen van tegenwoordig.